Debaty sejmoweXX Kadencja

Interpelacja w sprawie błędów w Modułowym Programie Szkolenia Zawodowego w zakresie urządzania terenów zielonych

   Szanowny Panie Ministrze! Napływają do mnie informacje zaniepokojonych specjalistów działających na obszarze Architektury Krajobrazu zrzeszonych w Naukowo-Technicznym Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Ogrodnictwa, którzy protestują przeciwko wprowadzeniu do stosowania Modułowego Programu Szkolenia Zawodowego w zakresie urządzania terenów zieleni (Program przygotowany dla doskonalenia kwalifikacji w zawodzie: Technik Architektury Krajobrazu - 321202, opracowany w ramach PHARE 2000 - Projekt nr Pl0003.11 - Krajowy System Szkolenia Zawodowego - Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej).    Dążenie do ujednolicenia z systemami szkolenia w krajach UE jest niezwykle potrzebne, jednakże program przygotowany w ramach Standardu Kwalifikacji Zawodowych dla zawodu technika architektury krajobrazu nie nadaje się do wprowadzenia jako tematycznie niespójny i niewykonalny w ramach przeznaczonego czasu. Ponadto program posiada w wielu miejscach ewidentne błędy merytoryczne. Świadczy to o braku znajomości przez autorów specyfiki zawodu zarówno w aspekcie teoretycznym, jak i praktycznym.    Podstawową umiejętnością architekta krajobrazu na poziomie wyższym i średnim jest wszechstronna znajomość roślin drzewiastych i zielnych łącznie z zagadnieniami fizjologii, fitosocjologii i ekologii roślin. Zagadnieniom tym na poziomie inżynierskim jest poświęcone 450 godzin wykładów i ćwiczeń. Znajomość roślin i ich ekologii jest niezbędna również na średnim poziomie technicznym. Natomiast w Modułowym Programie ˝wiedza˝ na temat materiału roślinnego obejmuje zaledwie 2% czasu wymaganego do opanowania tego zagadnienia, co jest absolutnym skandalem. Podobnie jest z innymi przedmiotami.    Więcej szczegółów Stowarzyszenie podać niestety nie mogło, ponieważ program został utajniony z nieznanych powodów przez Instytut Technologii Eksploatacji w Radomiu.    Podpisanie przez Polskę w dniu 21.12.2001 r. Europejskiej Konwencji Krajobrazowej Rady Europy nakłada szczególne obowiązki przygotowania kadry o odpowiednich kwalifikacjach. W tej sytuacji wprowadzenie na rynek pracy niedouczonych ˝techników architektury krajobrazu˝, dysponujących informacjami w granicach 2-10% zasobów wiedzy w zakresie podstawowych przedmiotów, będzie nie tylko ośmieszeniem dla polskiego systemu nauczania zawodowego, ale również spowoduje dalszą degradację krajobrazu naszego kraju, zmniejszenie jego atrakcyjności turystycznej, a tym samym dalszy spadek wpływów z turystyki.    Należy dodać, iż tak żenująco niedostateczne przygotowanie do zawodu ma stanowić, zgodnie z przedstawionym Standardem Kwalifikacji Zawodowych, podstawę do pełnienia m.in. funkcji, które w polskim systemie nauczania są przyznawane osobom po studiach wyższych i paroletniej praktyce, jak:    - specjalista ds. urządzania i pielęgnacji terenów zieleni,    - specjalista ds. administracji terenami zieleni,    łącznie z możliwością założenia własnej firmy o wymienionym wyżej zakresie działań.    Zagadnienia powyższe są wykładane w Polsce na siedmiu państwowych uniwersytetach jako kierunek ˝Architektura Krajobrazu˝, w niepaństwowych szkołach wyższych oraz w technikach. Szeroki zakres kompetencji nadany uczestnikom tak ułomnego przygotowania zawodowego podważa sens istnienia kierunku ˝Architektura Krajobrazu˝ na wyższych uczelniach i w technikach.    W ramach uprawnień określonych Standardem Kwalifikacji Zawodowych ˝specjaliści˝ po omawianym szkoleniu będą mieli istotny udział w realizacji strategii ochrony i umiarkowanego użytkowania różnorodności biologicznej wraz z odpowiedzialnością za wykonanie postanowień Konwencji Krajobrazowej. Ponadto część z tych urzędników będzie realizować bądź opracowywać gminne programy ochrony środowiska, a przede wszystkim odpowiadać za ocenę stanu drzew. W związku z zagrożeniem wartości krajobrazowych i kulturowych naszego kraju postulujemy o powołanie komisji złożonej z fachowców dla opracowania właściwych programów doskonalenia kwalifikacji zawodowych.    Dlatego zwracam się do pana ministra z prośbą o ustosunkowanie się do uwag specjalistów z zakresu Architektury Krajobrazu Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Ogrodnictwa do Modułowego Programu Szkolenia Zawodowego. Wobec tak poważnych zarzutów do wspomnianego projektu myślę, że zasadnym będzie przeprowadzenie nad programem szerokiej dyskusji specjalistów i naukowców obszaru Architektury Krajobrazu i krytyczna naukowa analiza proponowanych w nim rozwiązań.    Łączę wyrazy szacunku    Poseł Andrzej Aumiller    Poznań, dnia 15 września 2003 r.