Debaty sejmoweXX Kadencja

Interpelacja w sprawie upadku polskich cukrowni na przykładzie działań w Lubelskiej Małopolskiej Spółce Cukrowej

   Szanowny Panie Premierze! Zwracam się do pana premiera z pytaniami w sprawie celowego doprowadzania do upadku cukrowni na przykładzie działań prezesa Lubelskiej Małopolskiej Spółki Cukrowej. Prowadzone są celowe i skoordynowane działania skierowane na stworzenie sytuacji sprzyjającej sprzedaży całego polskiego przemysłu cukrowniczego za bezcen kapitałowi zagranicznemu.    Często kierownictwo holdingów cukrowych, np. holdingu małopolsko-lubelskiego, nakłania banki do natychmiastowego egzekwowania długów z zabieraniem zastawionego cukru włącznie lub wydaje polecenia sprzedaży cukru jedynie po cenach minimalnych, mimo iż w kraju już uzyskiwano wyższe ceny za cukier i cena rynkowa cukru jest dwukrotnie wyższa. Prezesi holdingów świadomie akceptują karygodne działania koncernów zagranicznych polegające na jawnej ingerencji w działania bieżące cukrowni, które nadal pozostają własnością skarbu państwa.    W związku z powyższą sytuacją kieruję do pana premiera pytania:    1. Jakie konsekwencje zamierza pan premier wyciągnąć w stosunku do prezesa holdingu małopolsko-lubelskiego pana Andrzeja Mulawy?    2. Dlaczego pan premier toleruje krótkowzroczną politykę kadrową ministra skarbu państwa pana Emila Wąsacza, który na Zamojszczyźnie popiera głównie karierowiczów, ludzi bez kompetencji, a jednocześnie patrzących na korzyści własne, a nie dobro spółek, cukrowników i plantatorów, jak np. - Rada Nadzorcza LMCS - pan Stanisław Bondyra, jednocześnie członek zarządu Zamojskiej Korporacji Energetycznej, pan Jacek Socha, prezes Zamojskiej Korporacji Energetycznej, były przewodniczący LMSC?    3. Czy pan premier może podjąć stanowcze działania mające na celu stworzenie barier dla wykupywania celowo zaniżonego majątku polskich cukrowni?    Z poważaniem    Poseł Stanisław Misztal    Zamość, dnia 4 sierpnia 2000 r.