Debaty sejmoweXX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie braku aktów wykonawczych do ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo SPS-0202-822/02 z dnia 12 marca, do którego załączono interpelację pani poseł Renaty Szynalskiej z dnia 5 marca 2002 r. w sprawie braku aktów wykonawczych (rozporządzeń) do ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (nr 98, poz. 1070, ze zm.), uprzejmie informuję, iż wskazane w interpelacji rozporządzenia ministra sprawiedliwości w sprawie uzyskiwania i sporządzania informacji o kandydacie na stanowisko sędziego oraz w sprawie badań lekarskich i psychologicznych kandydatów do objęcia urzędu sędziego zostały już wydane oraz opublikowane w Dzienniku Ustaw nr 26 pod pozycjami 264 i 263. Rozporządzenia te wejdą w życie dnia 9 kwietnia br.    Jednocześnie uprzejmie informuję, że w Ministerstwie Sprawiedliwości trwają intensywne prace nad tymi aktami wykonawczymi do ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, których jeszcze nie wydano. Następne akty prawne ukazywać się będą sukcesywnie, stosownie do wymogów ustawowych i bieżących potrzeb wymiaru sprawiedliwości.    Pragnę zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 211 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych zachowują moc prawną akty wydane w celu wykonania poprzedniej ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, o ile - oczywiście - nie są sprzeczne z ustawą nową. Dzięki tej regulacji przejściowej w objętym nią zakresie sądy funkcjonują na podstawie dotychczasowych przepisów, a Ministerstwo Sprawiedliwości może przygotować projekty nowych aktów wykonawczych bez zbędnego pośpiechu, konsultując je z zainteresowanymi podmiotami. Taki tryb procedowania jest przewidziany również w innych ustawach, np. w przepisie art. 5 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego i pomaga w wydaniu wszechstronnie przeanalizowanych, spójnych aktów prawnych.    Odpowiadając na pytanie o to, czy tworzenie sądów grodzkich nie obniża sprawności prac sądów rejonowych, uprzejmie wyjaśniam, iż sądy grodzkie są, stosownie do przepisu art. 13 ust. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, wydziałami sądów rejonowych, którym powierza się rozpoznawanie określonych spraw. Stąd sprawy rozpoznawane w ramach wydziałów określonych teraz jako sądy grodzkie i tak należałyby do właściwości tego samego sądu rejonowego, tyle że rozpoznawałby je inny wydział. Tworzenie sądów grodzkich ma znaczenie dla efektywności działania sądownictwa, gdyż - po pierwsze - mogą one być tworzone poza siedzibą sądu rejonowego, a po drugie, są przeznaczone do załatwiania spraw o mniejszym ciężarze gatunkowym, co odciąża inne wydziały sądu rejonowego.    Nadmieniam, że konkretne sądy grodzkie utworzono, w oparciu o art. 13 § 3 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, rozporządzeniem ministra sprawiedliwości z dnia 26 września 2001 r. w sprawie utworzenia sądów grodzkich (DzU nr 106, poz. 1160).    Godzi się podkreślić, iż problemy kadrowe sądów rejonowych nie wynikają z powoływania sądów grodzkich, ale z niemożności zniwelowania przyrostu ustawowych zadań, nakładanych na sądy nieproporcjonalnie do ich możliwości. Przejęcie przez sądy spraw o wykroczenia nie szło w parze z odpowiednim powiększeniem liczby etatów sędziowskich i administracyjnych.    Na podstawie wielkości wpływu spraw do kolegiów do spraw wykroczeń minimalne potrzeby kadrowe w tym zakresie oszacowano na 800 etatów sędziowskich. Z tego w 2001 r. przyznano wstępnie 300 etatów, a w 2002 r. resort otrzymał 230 etatów sędziowskich, 80 referendarskich oraz 310 administracyjnych. Braki kadrowe są więc oczywiste, a ich skala nie może pozostać bez wpływu na jakość pracy sądów.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Marek Staszak    Warszawa, dnia 29 marca 2002 r.