Odpowiedź na interpelację w sprawie realizacji rozporządzenia Rady Ministrów dotyczącego sposobu zaliczania wartości nieruchomości pozostawionych za granicą na pokrycie ceny sprzedaży nieruchomości
W związku z interpelacją pana posła Zdzisława Kałamagi, nr SPS-0202-646-647/98, w sprawie realizacji przepisów rozporządzenia Rady Ministrów dotyczącego sposobu zaliczania wartości nieruchomości pozostawionych za granicą na pokrycie ceny sprzedaży nieruchomości uprzejmie udzielam odpowiedzi na powyższą interpelację w porozumieniu z ministrem skarbu państwa. Na wstępie chciałbym wyjaśnić, że powołane w piśmie pana posła rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 stycznia 1998 r. w sprawie sposobu zaliczania wartości nieruchomości pozostawionych za granicą na pokrycie ceny sprzedaży nieruchomości lub opłat za użytkowanie wieczyste oraz sposobu ustalania wartości tych nieruchomości (DzU nr 9, poz. 32) reguluje jedynie szczegółowo procedury związane z potwierdzaniem istnienia uprawnienia do ekwiwalentu oraz sposób określania wartości nieruchomości pozostawionych poza granicami kraju, a także tryb realizacji ekwiwalentów. Jest ono aktem wykonawczym do ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (DzU nr 115, poz. 741). Podstawę prawną do wydania tego rozporządzenia stanowi ust. 6 art. 212 powyższej ustawy. Artykuł ten został przeniesiony z ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości uchylonej obowiązującą od 1 stycznia br. ustawą o gospodarce nieruchomościami i jest regulacją doraźną. Przepisy tego artykułu stwarzają możliwość otrzymania ekwiwalentu przez osoby, które w związku z wojną rozpoczętą w 1939 r. pozostawiły nieruchomości na terenach nie wchodzących w skład obecnego obszaru państwa. Jednakże w praktyce realizacja roszczeń ww. osób jest utrudniona, a właściwie nawet niemożliwa. Do realizacji ekwiwalentów został zobowiązany jedynie skarb państwa, który nie dysponuje obecnie odpowiednimi zasobami nieruchomości, które mogłyby służyć zaspokojeniu tych roszczeń. W wyniku bowiem komunalizacji dokonanej na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym oraz ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym skarb państwa utracił większość nieruchomości na rzecz gmin. W zaistniałej sytuacji rozwiązanie problemów związanych z realizacją roszczeń osób, które pozostawiły nieruchomości poza granicami kraju, wymaga kompleksowych regulacji. Regulacje takie zmieszczono w projekcie ustawy o reprywatyzacji i rekompensatach. Przepisy projektu przewidują rekompensaty z tytułu utraty własności nieruchomości, spowodowanej jej pozostawieniem na obszarach nie wchodzących w skład obecnego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z wojną rozpoczętą w dniu 1 września 1939 r. Rekompensata polegałaby na przyznaniu bonów reprywatyzacyjnych, za które można by nabywać mienie zamienne (wyszczególnione w katalogach przegotowanych przez wojewodów), a także udziały lub akcje prywatyzowanych przedsiębiorstw państwowych. Obecnie trwają intensywne prace legislacyjne nad projektem ustawy o reprywatyzacji i rekompensatach. Został zakończony żmudny proces uzgodnień międzyresortowych i projekt skierowano do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w celu poddania go obradom komisji prawniczej. Wiceprezes Urzędu Mieszkalnictwa Kazimierz Ferenc Warszawa, dnia 22 czerwca 1998 r.
- Interpelacja w sprawie popełnienia przestępstwa na szkodę Przedsiębiorstwa Komunalnego PEKOM SA w Żarach
- Interpelacja w sprawie wsparcia rozwoju Fabryki Pojazdów Szynowych w Poznaniu
- Interpelacja w sprawie opieki stomatologicznej w szkołach i gimnazjach
- Odpowiedź na interpelację w sprawie zasad zawierania kontraktów na usługi medyczne
- Interpelacja w sprawie funkcjonowania ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń