Debaty sejmoweXX Kadencja

Interpelacja w sprawie korupcji w publicznym systemie lecznictwa

   Szanowny Panie Ministrze! Ministerstwo Zdrowia nie realizuje rządowej strategii antykorupcyjnej. Od czterech lat nie jest w stanie wypracować skutecznych mechanizmów walki z korupcją. Jak wynika z raportu opublikowanego przez Fundację im. Stefana Batorego, aż 58 proc. ankietowanych przyznało się do wręczenia łapówek lekarzom. Główną przyczyną korupcji w ochronie zdrowia jest jej niedofinansowanie. Niewątpliwie także głęboko zakorzeniona tradycja wręczania lekarzom kosztownych dowodów wdzięczności zaciera granice między dobrowolnością a przymusem zapłacenia za opiekę. Kolejną kwestią, zdaniem lekarzy, która sprzyja korupcji w ochronie zdrowia, są niskie zarobki.    Od momentu przyjęcia rządowej strategii antykorupcyjnej w 2002 r., resortowi zdrowia udało się zrealizować dwa z tych założeń. Jedno z nich to nowelizacja ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Weszła ona w życie w styczniu tego roku i zakazuje działania na terenie publicznych placówek ochrony zdrowia innych prywatnych podmiotów, które wykonują konkurencyjne usługi medyczne. Wprowadziła ona także zakaz funkcjonowania zakładów pogrzebowych na terenie szpitali oraz prowadzenia tam działalności reklamowej. Wciąż nierozwiązanym problemem jest korupcja w kontaktach między lekarzami a przedstawicielami koncernów medycznych. Należy je bardzo ostro określić w przepisach prawnych i kontakt między tymi osobami ograniczyć do minimum. Lekarze powinni mieć zakaz przyjmowania na terenie miejsca pracy przedstawicieli takich firm. Dlatego potrzebna jest zmiana prawa farmaceutycznego. Jak do tej pory resort zdrowia przygotował jednak tylko projekt, który zakłada, że wszelkie formy reklamy konkretnych leków na terenie aptek mają być zakazane. Walka z korupcją w ochronie zdrowia wymaga określenia koszyka gwarantowanych świadczeń zdrowotnych, utworzenia krajowej sieci szpitali oraz umożliwienia publicznym szpitalom działania również na zasadach komercyjnych. I tam właśnie należy zmienić organizację pracy. Szpitale muszą odejść od ordynatorskiego systemu zarządzania oddziałem, bo jest on mało przejrzysty i powoduje, że jedna osoba ma prawo decydować o leczeniu pacjenta i na nowo określić role ordynatorów. Mieliby oni pełnić funkcję koordynatorów i nadzorować pracę podległych im lekarzy. Lekarze specjaliści w randze konsultantów odpowiadaliby za leczenie chorych.    Kodeks Etyki Lekarskiej nie zobowiązuje lekarzy do ujawniania przypadków łapówkarstwa. Jednym z elementów zmiany w systemie lecznictwa powinno być potępienie niewłaściwych zachowań lekarza wobec pacjentów w Kodeksie Etyki Lekarskiej. Prezes samorządu lekarskiego uważa, że kodeks jednoznacznie zakazuje lekarzowi zatrudnionemu w publicznym systemie lecznictwa żądania od chorych jakiegokolwiek wynagrodzenia, a tym bardziej uzależniania od tego udzielania należnej pomocy.    W związku z powyższym pragnę zadać Panu następujące pytania, na które oczekuję odpowiedzi:    1. Czy Ministerstwo Zdrowia zamierza realizować rządową strategię antykorupcyjną?    2. Czy podjęte zostały jakiekolwiek kroki prowadzące do ograniczenia wpływu firm farmaceutycznych na lekarzy?    3. Czy należałoby zwiększyć kary dyscyplinarne dla lekarzy?    4. Czy wprowadzenie RUM uszczelniłoby system kontroli wydatków?    5. Czy proponowane wprowadzenie dodatkowego ubezpieczenia zdrowotnego przyniosłoby zamierzone efekty?    6. Czy umożliwienie publicznym szpitalom legalne pobieranie opłat od pacjentów mogłoby poprawić standard leczenia?    7. Czy istnieje możliwość zmniejszenia roli ordynatorów w szpitalach?    8. Czy wprowadzając zakaz jednoczesnej pracy lekarzy w publicznych i prywatnych placówkach medycznych, nie przyczyni się do zmniejszenia obsady lekarzami?    Z poważaniem    Posłowie Adam Ołdakowski    i Józef Stępkowski    Warszawa, dnia 21 lutego 2007 r.